Stage Nieuw-Zeeland: Stagelandinformatie

Landinformatie Nieuw-Zeeland

Naar aanleiding van mijn Verdiepende meewerkstage in de provincie Aorangi in Nieuw-Zeeland, volgt hier een rapport met informatie over het betreffende land. Allereerst zal een stuk over demografie, leeftijd bevolking, klimaat en topografie uit een worden gezet. Vervolgens worden geschiedenis, samenstelling bevolking, religie, regering en politiek, economie, het onderwijssysteem en tot slot het dagelijks leven en Hofstede besproken.

Demografie:

Nieuw-Zeeland heeft 3.951.000 miljoen inwoners, op een totaal oppervlak van 270.534 km2. Bevolkingsdichtheid is 15 inwoners per km2. De bevolkingsdichtheid van Nederland is 479 inwoners per km2. In vergelijking met Nederland, heeft Nieuw-Zeeland dus een veel lagere bevolkingsdichtheid (Grote Bosatlas, 2005).

Leeftijd bevolking

22,4 % van de bevolking is onder de 15 jaar. Nieuw-Zeeland heeft een gemiddelde levensverwachting van 78 jaar. Slechts 1,0 % van de bevolking is analfabetisch. In Nederland is 18,4% onder de 15 jaar en is de gemiddelde levensverwachting 79 jaar. Ook in Nederland is 1,0 % analfabetisch. In Nederland is dus in vergelijking tot Nieuw-Zeeland meer vergrijzing aanwezig, omdat in Nederland minder jeugd is en een hogere levensverwachting (Grote Bosatlas, 2005).

Klimaat

Nieuw-Zeeland kent een gematigd zeeklimaat met veel neerslag, die gelijkmatig is verspreid over het gehele jaar. Het Noorder-eiland is minder ruig als het Zuider-eiland en lijkt qua temperaturen veel op Nederland. Het Zuider-eiland wordt als het waren opgedeeld in oost en west door de Nieuw-Zeelandse Alpen. Dit gebergte houdt de regen tegen die van west naar oost verplaatst, waardoor in het westelijke gedeelte meer dan 8000 mm per jaar valt. Het oostelijke gedeelte is veel droger, en daardoor meer geschikt voor de wijnbouw en andere akkerbouw. In Aorangi vindt men aan de kust vooral akkerbouw. Wanneer verder landinwaarts wordt gereden, is de omgeving vooral bestemd voor veeleelt.

Topografie

Nieuw-Zeeland kent vier grote steden. Wellington, Auckland, Dunedin en Christchurch. Wellington en Auckland liggen op het Noorder-eiland (zie figuur 1.1). Dunedin en Christchurch liggen op het grotere Zuider-eiland (zie figuur 1.1).

Ik ga stage lopen op een bedrijf dat verspreidt is over drie locaties in de buurt van Waimate. Waimate ligt in de provincie Aorangi (zie figuur 1.1).

Figuur 1.1 Grote Steden Nieuw-Zeeland.

Geschiedenis

In de 10^de eeuw kwamen de eerste immigranten naar Nieuw-Zeeland. Deze waren voornamelijk afkomstig uit Polynesië, en ontwikkelde een eigen cultuur. Op het Noorder-eiland woonde de Moriori en op het Zuider-eiland de Maori. Later zouden de Maori de Miriori naar de Noordelijke eilanden verdrijven. Dit volk is uiteindelijk uitgestorven.

In 1642 kwam de eerste Europees naar Nieuw-Zeeland, namelijk een Nederlandse ontdekkingsreiziger genaamd Abel Tasman. Tasman werd echter vrijwel meteen verjaagd door de Maori.

In 1769 kwam de Engelsman James Cook naar Nieuw-Zeeland. Cook wist wel een relatie op te bouwen met de Maori en haalde meer immigranten vanuit Engeland naar Nieuw-Zeeland. In 1840 tekenden de Maori een verdrag met de Engelse. Het verdrag van Waitangti. Hierbij werd Auckland de hoofdstad en zouden de Maori gehoorzaamheid geven aan Groot-Brittanië. In ruil hiervoor kregen de Maori erkenning van het grondbezit.

Door een mis-interpretatie van het verdrag ontstond er een Eerste Maori-oorlog van 1843 tot 1848, en een Tweede Maori-oorlog van 1860 tot 1870. Uiteindelijk overwonnen de kolonisten de Maori en namen de kolonisten de meeste grond in beslag.

Het aantal kolonisten groeide vervolgens aanzienlijk. Echter halveerde de Maori bevolking door onder andere vreemde ziekten.

In 1861 werd op het Zuider-eiland goud gevonden. Hierdoor ontstond een goudkoorts, met Dunedin als middelpunt van de goudhandel. Een reactie hierop was dat Wellington de nieuwe hoofdstad werd, omdat deze stad meer centraal lag.

In 1901 wilde Australië een federatieve staat stichten, maar Nieuw-Zeeland weigerde daarop in te gaan. Vanaf 1947 is Nieuw-Zeeland een onafhankelijk lid geworden van de Britse Gemenebest. Net als Nederland is Nieuw-Zeeland een monarchie, met koningin Elizabeth als staatshoofd.

Samenstelling bevolking

80% van de bevolking is afkomstig uit Europa, waarvan het overgrote deel uit Groot-Britannie komt en een klein gedeelte uit Nederland, voormalig Joegoslavië en Italië. De Maori’s zijn de oorspronkelijke bewoners van Nieuw-Zeeland. Echter is nog maar 8 % van de bevolking Maori. 7% is Europees-Maori halfbloed. De rest van de bevolking is voornamelijk immigrant uit China en India. Van de totale bevolking woont 70% van de bevolking op het Noordereiland. Dit is een druk bewoond stedelijk gebied (Feenstra, 2011).

Het land kent twee officiële talen: Engels en Maori’s .

Religie

Zo’n 67% van de bevolking is Christelijk en volgeling van het Christendom. 25% van de bevolking hoort bij de Anglicaanse kerk, 18% van de Presbyteriaanse kerk en 15% is Rooms katholiek (Nieuw-Zeeland, 2011). Verder komen ook in Nieuw-Zeeland de gebruikelijke godsdiensten voor, zoals Boedhisme, Islam en de Protestantse kerk.

Regering en Politiek

Het Nieuw-Zeelandse democratische parlement bestaat net als in Nederland uit één kamer. Ook wisselen in dit land conservatieve- (national party) met socialistische (labour) regeringen elkaar af.

Door de steun die Australië en Nieuw-Zeeland gaven in de Tweede Wereldoorlog aan de Amerikaanse geallieerden, ontstond in 1951 een bondgenootschap: Australia, New-Zealand, United States, ANZUS. Dit bondgenootschap werd in 1984 verbroken door de socialistische premier David Lange, omdat deze geen schepen uit Amerika wilde ontvangen, welke op kernenergie draaiden.

David Lange voerde vervolgens een rechts beleid, wat niet verwacht zou worden van een linkse premier. De economie werd gestimuleerd, met als gevolg dat veel subsidie werd geschrapt en de belasting omlaag ging. Echter steeg de werkloosheid en Lange werd niet herkozen. De nieuwe premier Jim Bolger zette de economische hervormingen door en werd de eerste premier die na een eerste ambtstermijn werd herkozen.

In 1996 werd het aantal zetels uitgebreid van 99 naar 120 zetels. Hierdoor maakten nieuwe kleine partijen een debuut in de regering. De socialistische labour partij vormde een coalitie met de nieuwe partij, New-Zealand First. 1999 tot 2002 was opnieuw een regering van socialisten onder leiding van Helen Clark, maar dit keer in samenwerking met de linkse Alliance Party. In 2002 brak deze samenwerking op en waren er nieuwe verkiezingen nodig.

Wederom vormde Clark een regering, maar dit keer met de Progressive Party. Deze samenwerking leidde ook tot vervroegde verkiezingen. Ook na de verkiezingen in 2005, had Clark opnieuw een wankel kabinet. Een coalitie met de Progressive Party met gedoogsteun van de christelijke partij United Future en het rechtse New-Zealand First (Feenstra, 2011).

Economie

Nieuw-Zeeland haalt 50% van haar exportinkomsten uit de agrarische sector. De belangrijkste exportproducten zijn zuivel, wol en lams- en schaapsvlees. Veel werd geëxporteerd naar Groot-Brittannië, totdat in 1973 dit land lid werd van de Europese Gemeenschap, waardoor een groot deel van de afzetmarkt verloren ging. Hier heeft Nieuw-Zeeland op ingespeeld door vooral met Australië, de Verenigde Staten, China en Japan te handelen. Daarnaast gaat een deel van de handel met Groot-Brittannië nog door en heeft dit zich weten uit te breiden naar Duitsland.

Naast de agrarische sector kent Nieuw-Zeeland ook de sectoren houtverwerking, aluminium en machineonderdelen. Echter heeft Nieuw-Zeeland geen grote voorraden Delfstoffen, waardoor deze geïmporteerd moeten worden. Wel kan Nieuw-Zeeland zichzelf voorzien in energie, met behulp van waterkracht- en geothermische centrales.

In Nieuw-Zeeland wordt bij geldtransacties gebruikt gemaakt van de Nieuw-Zeelandse dollar. 1 Euro is op dit moment 1,6353 Nieuw-Zeelandse dollar waard (Valuta, 2012). Echter, omgerekend naar euro’s, is het levensonderhoud in Nieuw-Zeeland vrijwel het zelfde als het levensonderhoud in Nederland.

Onderwijssysteem

In Nieuw-Zeeland wordt een zelfde structuur gehanteerd op het gebied van hoger onderwijs als in Nederland. Vanuit de Bachelor kan de Master worden gehaald. Hierbij is wel een verschil in welke school deze opleiding geeft. Nieuw-Zeeland maakt geen onderscheidt tussen HBO en WO, waardoor zowel de bachelor als de master op de Universiteit moeten worden gehaald. De bekostiging van een studie in Nieuw-Zeeland gaat via het Student Component Fund. Dit is in Nederland vergelijkbaar met de Studiefinanciering van De IB-groep. Echter krijgt de instelling waar de student studeert de bijdrage en niet zoals in Nederland de student. Een private of publieke instelling krijgt per voltijdsstudent een bepaalde bedrijge, afhankelijk van de studie tot een bepaald maximum (Deen, 2005).

Dagelijks leven

Het dagelijks leven is ontspannen en informeel. De mensen houden over het algemeen van het buitenleven en sport. Op school wordt een schooluniform gedragen, zonder make-up of sieraden. De laatste jaren is het de menukaart uitgebreid met nieuwe gerechten. Mede door de Aziatische instroom van immigranten, is het menu uitgebreid met voornamelijk roerbakken en pittige sauzen. De bevolking heeft echter voornamelijk Schotse en Engelse wortelen. Daarom lijkt de cultuur voornamelijk op de Schotse cultuur. Er worden dan ook veel schotse feesten gehouden. Mede door de Engelse en Schotse invloed, wordt er een stevig ontbijt genuttigd, met eieren, bacon, worstjes enz (AFS, 2011).

Uit tabel 1.1 blijkt dat de machtsafstand van in Nieuw-Zeeland nog lager is als die in Nederland. De bevolking in Nieuw-Zeeland ervaart dus dat de burger veel inspraak heeft op het te voeren beleid in het land.

Net als Nederland is Nieuw-Zeeland individualistisch ingesteld. Dat wil zeggen dat men zich vooral bekommerd om de eigen zorgen. Er wordt ook vanuit gegaan dat iedereen in het land voor zichzelf en de familie kan zorgen.

Net als de identiteit is op het gebied van onzekerheidsvermijding Nieuw-Zeeland vrijwel gelijk aan Nederland. Dat houdt in dat de mensen zichzelf verantwoordelijk voelen en de regels en wetten in het land gehandhaafd worden. Wel worden eventuele afwijkingen snel geaccepteerd, wat normaal is voor een democratische samenleving.

Het meest opvallende aspect is echter de sekse verdeling. Vergeleken met Nederland heeft Nieuw-Zeeland nog steeds een sterk onderscheid tussen: Wat de verantwoordelijkheid voor de mannen is en wat de verantwoordelijkheid van vrouwen is. Aangezien de bevolking matig gelovig is, is deze conservatieve traditie te verklaren.

Tabel 1.1 Hofstede index (Hofstede, 2011)

	MAI	IDV	MAS	OVI
Nieuw-Zeeland	22	79	58	49
Nederland	38	80	14	53

Uitleg tabel 1.1 Hofstede index:

Hierarchie: MAI = machtsafstand

Identiteit: IDV = individualistisch ↔ collectivistisch

Sekse: MAS = masculien versus feminien

Waarheid: OVI = onzekerheidsvermijding

Bronnenlijst

AFS (2011). Nieuw-Zeeland landen informatie. [www.document]. <http://www.afs.nl/gastgezin/Herkomstlanden/nieuw-zeeland/>. Geraadpleegd: 5 juni 2012.

Deen, J., B. Jongbloed en H. Vossensteyn (2005). Bekostigingstarieven in het hoger onderwijs, een vergelijking tussen zeven langen. Twente: Universiteit CHEPS.

Feenstra, M. (2011). Nieuw-Zeeland voor beginners. [www.document]. <http://www.voorbeginners.info/nieuw-zeeland/geschiedenis-2.htm>. Geraadpleegd: 5 juni 2012.

Grote Bosatlas, De (2005). De Grote Bosatlas. Groningen: Wolters-Noordhoff atlasproducties.

Hofstede, G en G. J (2011). Geert Hofstede en Gert-Jan Hofstede. [www.document]. <http://www.geerthofstede.nl/research--vsm>. Geraadpleegd: 6 juni 2012.

Maas, L. (2012) Interview Nieuw-Zeeland

Nieuw-Zeeland (2011). Nieuw-Zeeland: economie van Nieuw-Zeeland. [www.document]. <http://www.nieuw-zeeland.nl/id/1/258/economie.html>. Geraadpleegd: 6 juni 2012.

Valuta (2012). Valute, uw valuta specialist. [www.document]. <http://www.valuta.nl/?gclid=CMuuuPnPubACFcUmtAodvF2I6g>. Geraadpleegd: 5 juni 2012.